“Zo ben ik nu eenmaal.”
Een zin die ik regelmatig hoor. En eerlijk gezegd heb ik hem zelf ook vaak genoeg gedacht.
Maar klopt dat eigenlijk wel?
Een gedachte voelt namelijk vaak als een feit. Alsof dat wat er in je hoofd voorbij komt automatisch de waarheid is. Maar dat is natuurlijk niet zo.
Je hébt gedachten. Je bént ze niet.
Daar gaat het vaak mis
Stel: je wilt afvallen.
Je hebt een drukke dag gehad en ’s avonds staat er een zak chips op tafel.
“Ach, ik heb vandaag toch al slecht gegeten.”
Of:
“Ik heb nu eenmaal geen discipline.”
Of misschien:
“Bij mij werkt afvallen gewoon niet.”
Klinkt bekend?
Het interessante is dat je vervolgens naar die gedachte gaat handelen. Je eet die chips. Je slaat je training over. En de volgende dag bevestig je voor jezelf wat je al dacht:
“Zie je wel. Ik kan het niet.”
En daar ontstaat een vicieuze cirkel.
Maar wie zegt dat?
Eckhart Tolle schrijft veel over het verschil tussen jou en je gedachten. Jim Fortin benadert het vanuit een andere hoek, onder andere met zijn ideeën over identiteit en gedrag.
De overeenkomst vind ik interessant.
Wat jij denkt, bepaalt voor een groot deel hoe jij naar jezelf en de wereld kijkt. Maar een gedachte is nog geen waarheid.
“Ik ben geen sportief type.”
Is dat een feit?
Nee.
Het is een gedachte.
“Ik heb geen discipline.”
Ook een gedachte.
“Gezond eten is voor mij gewoon heel moeilijk.”
Weer een gedachte.
En misschien zijn het gedachten die je al zo lang hebt, dat je ze helemaal niet meer als gedachten herkent. Je bent ze gaan zien als onderdeel van wie je bent.
En precies dát kan je behoorlijk in de weg zitten.
Je identiteit is geen gevangenis
Als je jarenlang tegen jezelf zegt dat je geen sportief persoon bent, wordt het natuurlijk lastig om ineens vier keer per week te gaan trainen.
Niet omdat je lichaam dat niet kan.
Maar omdat je gedrag niet past bij het beeld dat je van jezelf hebt.
Daarom is veranderen soms meer dan alleen een trainingsschema of voedingsplan.
Je moet ook leren kijken naar de verhalen die je jezelf vertelt.
Niet:
“Ik ben iemand die nooit gezond eet.”
Maar:
“Ik heb jarenlang ongezonde keuzes gemaakt. En ik kan vandaag een andere keuze maken.”
Dat is een heel ander verhaal.
Gedachten mag je hebben
Het doel is trouwens niet om alleen nog maar positief te denken.
Daar geloof ik niet zo in.
Je gaat nog steeds denken:
“Geen zin.”
“Dit wordt lastig.”
“Ik wil liever op de bank blijven zitten.”
Prima.
Laat die gedachte er maar zijn.
Je hoeft er alleen niet automatisch naar te handelen.
Dat vind ik misschien wel één van de belangrijkste dingen die je kunt leren als je aan je gezondheid wilt werken.
Een gedachte is geen opdracht.
Je kunt denken dat je geen zin hebt om te trainen en tóch gaan.
Je kunt denken dat het niet gaat lukken en tóch beginnen.
Je kunt denken dat je altijd ongezond zult eten en tóch vanavond een gezonde maaltijd maken.
En misschien ontdek je dan iets interessants.
Dat je niet hoeft te wachten tot je gedachten veranderen voordat jij je gedrag verandert.
Sterker nog…
Misschien veranderen je gedachten juist doordat je ander gedrag laat zien.
Denk daar maar eens over na.

